نیکالس دارواس

the Stock Market نیویورک،۱۹۵۷. در اتاقی کوچک از هتلی در السوگاس، مردی با کت رسمی و کفش‌های برق زده در حال آمادهشدن برای اجراست. او رقصند‌های بینالمللی است، اما امشب ذهنش جای دیگری است ، روی کاغذ‌هایی که با دقت کنار آینه چسبانده. اعداد و نمودار‌ها، خطوطی از قیمت سهام شرکت‌های آمریکایی را نشان می‌دهند. صدای ضرب آهنگ موسیقی از سالن میآید. او به آینه نگاه می‌کند و لبخند میزند: ».بازار هم مثل رقص است ، باید ریتم را پیدا کنی« او به روی صحنه میرود، اما ذهنش با بازار است. تا پایان اجرای شب، سهام او در نیویورک ۲۰٪ رشد کرده. او همان شب در دفترچهاش نوشت: من روی صحنه می « رقصم، اما پولم در بازار می».رقصد

دارواس باور داشت که بازار مثل موسیقی، از الگو و ریتم تشکیل شده است. او میگفت: بازار همیشه با من حرف می« ».زند، فقط باید یاد بگیری چطور گوش بدهی او برخالف بیشتر معاملهگران همعصرش که دنبال “خبر” بودند، دنبال رفتار قیمت بود. اصل سادهاش این بود: وقتی قیمت یک سهم از محدودهی ثابت (Box ) خارج میشود، یعنی نیرو‌های عرضه و تقاضا تعادل را شکستهاند ، پس حرکت جدیدی در راه است. این نظریه، پایه ای از تفکر Breakout Trading .شد اما پشت این سادگی، انضباط شدیدی بود. دارواس فقط زمانی وارد معامله میشد که: 1. سهم الگوی جعب‌های مشخصی داشت. 2. حجم معامالت با رشد قیمت همزمان بود. 3. .بازار عمومی در جهت صعودی قرار داشت و اگر یکی از این شرایط نقض میشد، بدون تردید خارج میشد. او هرگز به احساسات یا اخبار گوش نمیداد. میگفت: بازار با اعداد حرف می« ».زند، نه با شایعات

1. اگر قواعدت را بنویسی، از احساساتت قویتر میشوی. 2. .شکست، بخشی از روند است، نه پایان آن 3. نظم، تفاوت بین حرف‌های و آماتور است. 4. همیشه حد ضرر داشته باش ، بدون آن، فقط قمار میکنی. 5. سرمایهگذار باید تحلیل گر باشد، نه پیشگو. 6. سود بزرگ از معامالت کم اما دقیق میآید. 7. سادهترین سیستم‌ها، اگر منظم اجرا شوند، عمیقترین نتایج را می‌دهند.